10. De Eastern Shore · 2 nachten: goudkoorts, vissersdorpen en 100 onbewoonde eilanden
Je rijdt op de Eastern Shore, de stilste kant van Nova Scotia, van inham naar inham langs vissersdorpen waar de boten nog elke ochtend uitvaren. Guysborough aan Chedabucto Bay en Larry's River aan Tor Bay, twee van die dorpen, zijn de plekken vanwaar je deze kust verkent; de bezienswaardigheden liggen verspreid langs de weg naar het westen. Vanuit Baddeck is het tweeënhalf tot drieënhalf uur rijden naar Guysborough. Voor de kust liggen zo'n honderd eilanden waar niemand woont, samen de 100 Wild Islands.
Een uur westelijker, in Sherbrooke, is een compleet dorp uit de tijd van de goudkoorts bewaard: zo'n tachtig originele gebouwen uit de jaren zestig van de negentiende eeuw. Ruim vijfentwintig daarvan kun je in; het is de grootste locatie van het provinciale museum. De smid staat er nog aan het aambeeld, en in de meeste gebouwen lopen mensen rond in de kleren van destijds.
Nog verder naar het westen, bij Taylor Head, loop je over een smal schiereiland van rotsen en wit strand kilometers de zee in. Het schiereiland is een beschermd natuurgebied van de provincie.
Alleen Nova Scotia of ook de buurprovincies?
Twijfel je of je bij Nova Scotia blijft of ook de provincies ernaast wilt zien? Nova Scotia heeft drie buurprovincies: New Brunswick, Prince Edward Island en Newfoundland. Ze zijn alle drie anders qua landschap dan Nova Scotia zelf.
New Brunswick zit via een smalle strook land aan Nova Scotia vast en bestaat vooral uit bos. Aan de overkant van de Bay of Fundy staan de Hopewell Rocks, de bekendste plek van de provincie: rotspilaren met bomen erop, waar je bij eb omheen loopt en zes uur later met een kajak tussendoor vaart.
Prince Edward Island is een provincie die uit één eiland bestaat, anderhalf uur varen vanaf Pictou. Het eiland is klein en heeft geen bergen, alleen glooiende heuvels, en het is rood: de grond, de akkers tot aan zee, de kliffen van zandsteen en hier en daar een strand. Een ruige kust vind je er niet.
Newfoundland, een nacht varen vanaf North Sydney, is het ruigst van de drie, met een kale rotskust. In juni drijven er ijsbergen langs, op de kliffen broeden papegaaiduikers, en aan de noordpunt ligt de plek waar de Vikingen rond het jaar 1000 landden.
Als je twee tot drie weken de tijd hebt, is de keuze: één provincie helemaal, of twee of drie provincies voor een deel.
Blijf je in Nova Scotia, dan zie je de hele provincie, ook de plekken die je bij het combineren van meerdere provincies zou overslaan: de Eastern Shore en de vesting van Louisbourg. Je rijdt korte stukken en je blijft overal langer dan één nacht.
Wil je ook New Brunswick en Prince Edward Island zien, dan raden we aan in Nova Scotia drie regio's te doen: de zuidkust, de Fundy-kust aan de westkant en Cape Breton in het noorden. Je rijdt dan bijna elke dag door.
Wil je Newfoundland zien, dan is dat een reis op zich, met een nacht op de ferry heen en terug, en dat vraagt meer tijd dan de andere twee opties samen.
Hoe een reis langs alle vier de provincies eruitziet, lees je op onze pagina over een rondreis langs de Atlantische kust.
Walvissen en elanden in Nova Scotia: waar en wanneer?
Je ziet ze vanaf een boot of vanaf een klif: twaalf soorten walvissen komen in de zomer en het najaar rond Nova Scotia hun voedsel zoeken. Er zijn twee plekken waar je ze ziet. In de Bay of Fundy varen de boten uit vanaf Digby Neck en Brier Island. Bij Cape Breton vertrekken ze vanaf Chéticamp en Ingonish. Op beide plekken zie je bultruggen, vinvissen en dwergvinvissen. In de Bay of Fundy komt daar de noordkaper bij, een van de zeldzaamste walvissen ter wereld, en bij Cape Breton de griend, een kleine zwarte walvis die in groepen zwemt. Liever een walvis vanaf een klif zien dan vanaf een boot? Ingonish is daar de beste plek voor, als ze in de zomer vlak langs de kust trekken.
Op het land is de eland het dier waar je voor komt. Je ziet dit indrukwekkende dier 's ochtends en 's avonds tijdens de schemering op de hoogvlakte van het Cape Breton Highlands National Park en langs de kustweg. In de nationale parken gelden vaste regels: je blijft op het pad, je houdt afstand van elanden, en op de Skyline Trail mag je geen hond, fiets of drone meenemen. Voor de parkeerplaats van dat pad moet je in de zomer en de herfst vooraf een plek reserveren. Een parkpas koop je bij het bezoekerscentrum, voor beide nationale parken samen.
| Dier | Waar je het ziet | Wanneer of hoe |
|---|
| Bultrug, vinvis, dwergvinvis | Bay of Fundy (Digby Neck, Brier Island) en Cape Breton (Chéticamp, Ingonish) | zomer en najaar, per boot |
| Noordkaper | Bay of Fundy | zomer, per boot; zeldzaam |
| Griend | Cape Breton | zomer en najaar, per boot |
| Eland | Cape Breton Highlands National Park, Skyline Trail, hoogvlakte langs de kustweg | ochtend en avond, te voet, op afstand |
| Zeehond | Kejimkujik Seaside, Digby Neck | zomer, vanaf de rotsen |
Wil je ook orka's zien, dan moet je naar de westkust; lees daarvoor onze pagina over walvissen en orka's spotten in West-Canada.
De mensen van Nova Scotia: Mi'kmaq, Acadiërs en Schotten
De plaatsnaamborden verraden wie hier wonen en woonden: Mi'kmaq-namen als Antigonish en Shubenacadie, Franse namen als Chéticamp, Schotse als Inverness en New Glasgow.
De Mi'kmaq zijn de First Nation van Nova Scotia, een van de oorspronkelijke volken die Canada in zijn grondwet erkent. Zij wonen hier al duizenden jaren. Hun land heet Mi'kma'ki en loopt van Nova Scotia tot in Newfoundland. Het Mi'kmaq is sinds 2022 bij wet erkend als de eerste taal van de provincie. In Kejimkujik zie je de tekeningen die zij eeuwen geleden in de rotsen krasten, en je peddelt er over de meren en rivieren die eeuwenlang hun reiswegen waren. In het Glooscap Heritage Centre bij Truro vertellen de Mi'kmaq zelf het verhaal van Glooscap, de held uit hun scheppingsverhalen die volgens de overlevering het land en het getij maakte.
De Acadiërs zijn de nakomelingen van de Fransen die in 1605 bij Annapolis Royal landden en met dijken land wonnen op de Bay of Fundy. In 1755 deporteerden de Britten hen. Een deel kwam terug, en in Chéticamp en langs de zuidwestkust spreken zij nog Frans.
De Schotten kwamen vanaf 1773, toen het schip Hector in Pictou aanmeerde. Vandaag de dag woont op Cape Breton de grootste groep sprekers van het Schots-Gaelic buiten Schotland. In de pubs hoor je de fiddle, de viool waarop de Schotten hun dansmuziek speelden; op Cape Breton groeide daar een eigen stijl uit.
De vierde groep zijn de Black Loyalists, zwarte Amerikanen die aan Britse kant hadden gevochten. Zij stichtten in 1783 bij het stadje Shelburne aan de zuidkust de grootste vrije zwarte gemeenschap van Noord-Amerika.
Nieuw Schotland
De provincienaam is Latijn voor Nieuw Schotland. Het verhaal gaat dat het de Schotse Sir William Alexander dwars zat dat er wel een New England, een New France en een New Spain waren, maar nog geen New Scotland.
Koning James hoorde dit verhaal en schonk Sir William een stuk land dat sprekend op zijn thuisland leek. Nova Scotia was geboren.
Het getij van de Bay of Fundy
Je ademt de frisse zeelucht in en geniet van de afwisselende kustlijn. Nova Scotia is een echte wandelprovincie en een wandeling langs de Bay of Fundy is zeer de moeite waard.
De baai kent het hoogste getij ter wereld. De oorspronkelijke Mi'kmaq bevolking geloofde dat het getij veroorzaakt werd door een enorme walvis in de baai. Het verschil tussen eb en vloed loopt op tot ongeveer zestien meter.
Je ziet het aan de boten: bij eb liggen ze in de haventjes op de modder, zes uur later drijven ze. De baai is een trechter tussen Nova Scotia en New Brunswick, en daarom stuwt het water zich er twee keer per dag zo hoog op. Kijk vóór je gaat op een getijdentabel, want op de bodem wil je niet zijn als het water terugkomt. De overkant van de baai, met de Hopewell Rocks, hoort bij New Brunswick.
Festivals in Nova Scotia
Nova Scotia is met honderden festivals per jaar een ware festivalprovincie. Zo is er een festival ter ere van de kreeftindustrie, met parades, diners en bootraces. Maar ook een motorfestival, verschillende zeilevenementen, een bosbessenfestival, een wandelfestijn en een festival speciaal voor de pompoen.
Het bekendste is het Celtic Colours International Festival, negen dagen in oktober op Cape Breton Island, als de bossen kleuren en er in de dorpen elke avond Keltische muziek klinkt.
Vergeet tijdens een festival niet in de stemming te komen met het lokale biertje: Alexander Keith India Pale Ale. Het is moeilijk voor te stellen, maar de Nova Scotians zijn trotser op dit brouwsel, dan op al het prachtige natuurschoon in hun provincie.
Wat is de beste reistijd voor Nova Scotia?
De beste reistijd voor Nova Scotia is over het algemeen van mei tot oktober. Gedurende deze maanden zijn de temperaturen aangenaam en staan de landschappen in bloei.
Ga voor uitgebreide informatie naar: beste reistijd Canada.
In mei is het rustig en fris, met het eerste groen. Van juni tot in oktober varen de walvisboten en is de zee warm genoeg om in te zwemmen; juli en augustus zijn het drukst, en dan moet je de accommodaties aan de kust ruim vooraf reserveren. Eind september en de eerste helft van oktober kleuren de bossen rood en geel. Het Keltische muziekfestival op Cape Breton valt in die weken. In de winter is het koud en sneeuwt het, en de meeste herbergen langs de kust zijn dan dicht. Kijk in de zomer kort voor vertrek op het reisadvies, want bosbranden kunnen wegen en paden sluiten.
Het klimaat van Nova Scotia per maand
| Maand |
Overdag |
's Nachts |
Neerslag |
Zeewater | Reistijd |
| januari |
-1 °C |
-10 °C |
114 mm |
3 °C | Afgeraden |
| februari |
-1 °C |
-10 °C |
102 mm |
1 °C | Afgeraden |
| maart |
4 °C |
-5 °C |
110 mm |
1 °C | Afgeraden |
| april |
9 °C |
-0 °C |
95 mm |
2 °C | Afgeraden |
| mei |
16 °C |
5 °C |
88 mm |
5 °C | Matig |
| juni |
21 °C |
10 °C |
103 mm |
10 °C | Goed |
| juli |
24 °C |
14 °C |
94 mm |
14 °C | Beste reistijd |
| augustus |
24 °C |
14 °C |
94 mm |
17 °C | Beste reistijd |
| september |
20 °C |
10 °C |
101 mm |
16 °C | Beste reistijd |
| oktober |
13 °C |
5 °C |
123 mm |
13 °C | Goed |
| november |
8 °C |
0 °C |
129 mm |
9 °C | Afgeraden |
| december |
2 °C |
-6 °C |
135 mm |
6 °C | Afgeraden |
Gemiddelden 1991–2020. Temperatuur: NOAA GHCN-Daily, weerstation Halifax Stanfield Int'L A; neerslag: Copernicus Climate Change Service (ERA5-Land); zeewater: NOAA OISST; reistijd: Getaway Travel, op basis van klimaatdata en reisgidsen.
Opgehaald op 2 november 2026.
Wat is er te doen in Nova Scotia?
- Maak een wandeling langs de Bay of Fundy en zie de getijden voor je ogen veranderen.
- Breng een bezoek aan Peggy's Cove. Hier bekijk je een karakteristieke vuurtoren en de St. John's-kerk.
- Neem deel aan een van de honderden festivals. Voor ieder is wat wils, van een feest rond ronkende motoren of fruitige bosbessen.
- Maak kennis met de cultuur van de Mi'kmaq, en dompel jezelf onder in het leven van de oorspronkelijke bewoners van Nova Scotia.
- Breng een aantal dagen door in Halifax. De hoofdstad van Nova Scotia heeft internationale allure en je zult je hier niet vervelen.
Hoe reis je naar en door Nova Scotia?
Je vliegt vanuit Nederland naar Halifax, de enige grote luchthaven van de provincie. In het zomerseizoen is er een rechtstreekse vlucht vanaf Amsterdam van ruim zeven uur; de rest van het jaar vlieg je met een overstap, bijvoorbeeld in Londen, Toronto of Montréal. De luchthaven ligt een halfuur buiten de stad, en daar staat je huurauto of camper klaar.
Een huurauto of een camper is de manier om hier te reizen, want een trein is er alleen tussen Halifax en Montréal. Met een camper slaap je op de campings in de nationale parken en bij de meren, die je voor juli en augustus maanden vooraf moet reserveren. Met een huurauto slaap je in de houten herbergen en bed-and-breakfasts aan het water. De afstanden zijn kort: van Halifax naar Lunenburg rijd je anderhalf tot twee uur, naar Kejimkujik daarna even lang, en van Wolfville naar Parrsboro vier uur. De langste rit is van Parrsboro naar Chéticamp, vijf uur; van daar naar Ingonish rijd je zo'n twee uur en van de Eastern Shore terug naar Halifax drie tot viereneenhalf uur. De ferry's naar New Brunswick en Prince Edward Island, vanuit Digby en Pictou, en de nachtboot naar Newfoundland uit North Sydney moet je in de zomer vooraf reserveren. Een camper huur je in Halifax.
Wat kost een rondreis Nova Scotia?
Een rondreis door Nova Scotia van twee weken begint vanaf € 2.100,- tot € 2.400,- per persoon, zonder vlucht maar met de huurauto. Het verschil tussen de goedkoopste en de duurste reis zit in een paar dingen. Slaap je in motels of in de herbergen aan het water, en hoeveel boottochten boek je? De walvisboot is de duurste losse post, en hij is het meer dan waard: een halve dag op de baai, met bultruggen die vlak naast de boot opduiken. Voor de nationale parken betaal je entree per persoon per dag.